bkyavas | Başarı Hikayesi
İrade (mi?).. Hayır, ihtiyacınız olan şey bu değil, irade neredeyse üçüncü planda. Acıkmamayı öğrenme, kararlılık, kaloriyi doğru yerden almayı bilme sanatıdır diyet. Salt kilo vermeye odaklanmak yerine, sizi kilolu yapmış olan şeyleri yapmaktan vazgeçmek, bunu canınızı sıkmadan yapabilmek, alışkanlıklarınızı belirleyebilmek çok çok daha önemli.
Vazgeçilmez diye kendinizi kandırdığınız beslenme ve yaşam şekillerinden kurtulmak aslında bir kararlılık, inanç ve korktuğunuz kadar olmayan bir zorlama ile mümkün. Elinizde bir fırsat var ve bu fırsatı size kilolu oluşunuz verecek. Kilonuz nedeniyle sağlıklı olmayı öğrenme fırsatını yakaladınız :-). Başarıya, varılacak bir sonuç olarak değil bir yaşam biçimi olarak bakmak kilo vermede de, verdiği kiloda kalmada da gerekli. Kilo vermeyi doğru olarak başardığınızda kilonuz artık öncelikle sağlıklı yaşamayı öğreniyorsunuz. Bu anlamda bir yaşanmış bir hayat bilgisi kitabı oluyor bunu öğrenme süreci.
Yaklaşık bir yıl içinde 126 kg’dan 88 kg’a indim. Hedefim belirli bir kiloya varmak değil, ömür sonuna kadar 80-90 kg arasında kalabilmek. Bu nedenle yaptığım şeye diyet demek istemiyorum, çünkü diyet denildiğinde ilk akla gelen şey birinin size verdiği yiyecek listesi, zaman olarak da sonu olan bir süreç. Ben böyle yaşayamam, iş yerine yiyecek taşımak, birinin boğazımdan içeri şu zamanda şu girsin bu girsin diye olan emirlerine katlanamam. İnanmalıyım, öğrenmeliyim, ve bunu ben yapmalıyım… Bu doğru beslenme olanağını bana kayda değer kaynaklardan beslenme ve spor konusunda yaptığım araştırmalar ve tabi ki diyetarkadasim.com sağladı.
KİLO VERME SÜRECİM ŞÖYLEYDİ;
Öncelikle yeme alışkanlıklarımı kontrol altına alma konusunun aşağıda belirteceğim süreçten çok daha önce başladığını belirtmeliyim, bunlar içinde en önemlisi pilav ve ekmek tüketimini çok daha önce, yıllarca önce bırakmıştım. Ancak "Evet ben bu işe başlayacağım ve bundan sonra artık böyle olacak" dediğim süreç 2014 yılı Temmuz-Haziran civarı başladı.
Diyabetli olduğum için ilk iş olarak kilo vermeme engel olacak bir problem olup olmadığını anlamak üzere bir endokrinoloji uzmanına gittim. Onun yönlendirmesi ile diyabet ilaçlarım güncellendi, düzenli olarak ilaçlarımı almaya başladım. Herhangi bir diyet veya kontrol uygulamadan, sadece genel olarak biraz az yiyerek, şekeri sıfıra indirerek, öğlenleri çorba ile geçerek ve ilaçlarımı düzenli olarak kullanarak 4 ay gibi bir sürede 118kg’a indim (-8kg kadar).
Bu süreden sonra yaklaşık bir yılda bu sitede kalori kontrolü yapmaya ve “doğru” kardiyo (tempolu yürüyüş) yapmaya başladım ve arada bir artıp azalarak ayda 2-4 kg vererek 90 kg’a (toplamda -40kg) kadar indim. Bunun 30 kg’ı bu site ile oldu.
Bu sürede içinde çok sayıda tahlil konusunun bulunduğu bir tahlil de yaptırdım. D vitamini biraz eksik çıktı, doktor yönlendirmesi ile takviye olarak sınırlı miktarda vitamin desteği (ilaç türünden) aldım.
Bu süre içinde istisnalar hariç olmak üzere;
- Şeker kullanmadım
- Beyaz ekmek tüketmedim, Wasa diye bir kraker buldum, süreceğimi ona sürdüm
- kahveme krema koymaktan vazgeçtim (şekerden beter) sert kahve içtim
- Tatlandırıcısız yapamadığım kahvede Stevia (şeker otu) ürünü kullandım
- Sabahları kefir içtim bir bardak, kendim yapıyordum, bazen bir kaşık keten tohumu ekliyordum
- Cips, patates, bira vb. yoktu (tabi ki)
- Ağırlıklı olarak yumurta, tavuk ve özellikle hindi göğüs eti, ton balığı konservesi, diğer balık türleri tüketiyordum
- Tam yağlı yoğurttan, zeytinden pek kaçmadım
- Peynir olarak lor peyniri veya labne tükettim
- Yiyebildiğim kadar yağsız olarak yiyordum, yağ koyuyorsam zeytinyağı oluyordu
- Fazla abartmadan yer fıstığı, fındık, ceviz, avokado gibi kalorisi bol ama sağlıklı gıdaları tüketiyordum.
Bu sürede;
“ARADA DOZU KAÇIRIP YİYECEKTE ABARTTIĞIM VEYA BİR İKİ HAFTA SPOR YAPAMADIĞIM ZAMANLAR DA OLDU, AMA BUNLARIN SÜREKLİ HALE GELMESİNE, ZAMANIN ÇOĞUNLUĞUNU ELE GEÇİRMESİNE İZİN VERMEDİM, BATTI BALIK YOK, BALIK YÜZMELİ ”
Kalori konusunda çok zorlamadım kendimi. Kalori tüketimim yüksek kilolu olduğum dönemde 3000 kcal civarıydı ben 1500-2000 kcal arası alıyordum. Şişman olmak gibi güzel bir şey yok kilo vermek için... Daha sonra tüketimim ağırlığım ile azaldığında bunu 1000-1500 kcal arasına indirdim.
Sporu akşamları yemekten sonra 1-2 saat sonra (diyabetten dolayı aç olmadan) açık havada tempolu yürüyüş olarak yapıyordum, 50 dk ile 1 saat arası süre ile 135 atım/dk nabız ile açık hava yürüyüşü yaptım. Başlangıçta 1 gün spor 1 gün dinlenme olan spor şekli sonradan 2 gün spor 1 gün dinlenme olarak arttı. Yağmur çamur, kar kış dinlemedim.
Spor konusunu, beslenme konusunu sürekli araştırdım.
Beslenmede temel olarak şu prensipte karar kıldım ve sağlığımı korudum:
“KALORİ ALINACAKSA BUNU SAĞLIKLI YİYECEKLERDEN ALMAK”
Bedene bir yararı olmayacak besinlerden (hızlı karbonhidratlar gibi) kalori almak bir süre sonra çok saçma gelmeye başlamıştı. Şunu defalarca kanıtladım:
“YÜKSEK GLİSEMİK İNDEKSLİ GIDALAR TÜKETMEDİĞİM İÇİN KARNIM ACIKMIYORDU”
Önemli bir şeyi keşfettim;
“KALICI ŞEKİLDE KİLO VERMEK İSTİYORSANIZ PSİKOLOJİNİZ İLE SAVAŞMAYIN, UZUN DÖNEMDE ALIŞKANLIKLARINIZI DEĞİŞTİRİN, KARNINIZI ACIKTIRACAK VE SAĞLIKSIZ GIDALARDAN UZAK DURUN”
ve bunun sonucu olarak da;
“DİYET VE SPOR BAŞLANACAK VE BİTECEK BİR ŞEY DEĞİLDİR, BİR YAŞAMA VE BİÇİMİDİR, KÖTÜYÜ ÖĞRENME VE ONUNLA KARŞILAŞMAMA BİLİNCİDİR”
diyebilirim.
Hedefim olan ağırlık bandını ortalayınca kendimi bu ağırlıkta mühürlemek için artık kardiyo yerine kas, dayanıklılık ve güç çalışmaya başlayacağım, bu çalışma ile ağırlığım göreceli olarak tekrar artacak sanıyorum ama artık yağ olmayacak, kas ağırlığım nedeniyle bu ağırlığa çıkacağım.
ayılmaz 

14 yaşında 53 kiloyken bi ameliyat oldum ciddi bi bağırsak tembelliği yaşadım. Sonra nasıl oldu farkına bile varamadan 10 kilo almıştım. Hiç bi kıyafetim olmuyordu ve gözüm kendime hiç alışmamıştı. O kadar alışmamış ki 68 kilo olduğumu bile farketmedim. Çok aşırı yemek yiyen biri değilim. Ekmekle de aram yoktur. Ona...
azure 
Bir yıl önce baskülde 3 basamaklı sayıları gördüğümde nasıl bu hale geldim diye çok şaşırmış ve de çok üzülmüştüm. Ancak düşünmeden her gördüğümü yediğim ve de canımın istediği aşırı kalorili yiyecekleri düşünmeden tükettiğim için sonucun bu olduğunu anladım. Esasında benim ihtiyacım olan şey o yiyecekler değil de yiyecekten aldığım mutluluktu....
hercai35
Benim kilom genetik olduğu kadar yemek yemeyi çok sevmemle alakalıydı. Gece uyanıp abur cubur yiyordum. Kilom hareketlerimi çok kısıtlamıştı. Ne zaman annem rahatsızlandı ve kilolu olduğu için biz çok zorlandık ondan sonra zayıflamaya karar verdim. "Ben böyle olmayacağım" diyerek diyete başladım. Tek yaptığım kalori takibi yapmak, yürümek ve bol su...
gullal 
Ben çok kilo problemi yaşamadım. Tek sıkıntım bir anda aldığım kilolardı. 52 kiloydum ve 1 sene içinde 20 kilo aldım. Görüntü olarak kendimi hiç beğenmiyordum. Aynaya bile bakmak gelmiyordu içimden. Sağlık probleminden dolayı almıştım. Şeker rahatsızlığım olduğunu öğrendim ve ona göre beslenmeye başladım. Haftada 1 gün kendime ödül veriyordum. Amaç...